‘Zeker zijn dat we naar elkaar omzien.’ Dit was iets meer dan een jaar geleden de leus waarmee onze wethouder wonen kiezers wilde overtuigen. Na het ontkameringsbeleid blijkt het college echter weer weinig moeite te willen doen voor studenten. Ditmaal zijn de internationale studenten de dupe, die massaal gebonden zijn aan short-stay contracten. In deze blog volgt een kleine uitleg over short-stay in Groningen, en de visie van het college op het probleem.

Short-stay neemt rechten van huurders weg

Een short-stay contract ontneemt huurders veel rechten die reguliere kamerhuurders wel hebben. Dit komt omdat deze contracten onder het hotelrecht vallen. Waar je bij een regulier huurcontract naar de huurcommissie kunt bij een geschil, kan dat niet bij short-stay. Als er dus achterstallig onderhoud is of je betaalt teveel huur, heb je geen poot om op te staan. Dit is voor een groep studenten die niet bekend is met de Nederlandse wet erg zorgwekkend. 

Short-stay beperkt keuzevrijheid

Daarnaast gaan deze contracten doorgaans gepaard met hoge huren. Veel van deze contracten bieden namelijk extra’s zoals bijvoorbeeld een gemeubileerde kamer of sport-abonnementen. Hoewel wij ons best voor kunnen stellen dat er mensen zijn die hiervoor kiezen, is het soms niet echt een keuze.  Ook is hospiteren of een kamer bekijken lastig vanuit het buitenland. Daarnaast stellen tekorten op de woningmarkt internationale studenten soms voor een lastige keuze. Een dure kamer niet accepteren, geeft het risico op geen kamer. Helaas is op en neer reizen vanuit bijvoorbeeld Spanje dan geen optie. Een hoge huur kiezen voor wat luxe zou altijd een keuze moeten zijn, en geen plicht. 

Short-stay voor internationale studenten in Groningen

Relatief veel internationale studenten in Groningen wonen in short-stay locaties. Deze contracten worden doorgaans veel gebruikt om het risico op leegstand te beperken. Dit is nog enigszins te begrijpen als het gaat om uitwisselingsstudenten, aangezien hun aantal best kan verschillen per semester. Met short-stay kun je dan uitwijken naar een tijdelijke locatie. Het blijkt wel dat slechts 1 op de 6 internationale studenten uitwisselingsstudent is. De rest van hen doet hier een volledige bachelor of master en verblijft hier dus minimaal een jaar. Dit zijn dus geen ‘short-stayers’ en zij zouden daarom volledige huurrechten moeten hebben. 

Beantwoording college

‘Naar elkaar omzien’ klinkt dus heel mooi, maar 12 maanden later blijkt deze leus helaas toch niet over iedereen te gaan. In een motie die vorig jaar is ingediend, werd opgeroepen de alternatieven voor short-stay te onderzoeken. In haar antwoord zegt het college niet de voorkeur te geven aan contracten zonder huurbescherming, maar er ook niet veel aan te kunnen doen. Dit komt onder andere door de locatiebestemming van (de meeste) locaties en het recht dat daarbij hoort. De rechten van studenten blijven dan ongewijzigd.

Conclusie

Wij denken dat short-stay in Groningen anders kan. Daarom komen wij vandaag met een motie die oproept short-stay te onderzoeken. Wij willen graag dat short-stay gereguleerd wordt, en het gebruik van die contracten geminimaliseerd. 

Daarnaast zullen wij in februari met andere moties komen die short-stay nog verder zullen inperken.



Comments are closed.